Kontakt
Szukaj
Close this search box.
Czytaj

Polska spółka z o.o. zatrudnia pracownika, który w 2023 r. delegowała do pracy w Niemczech. Nie posiada tam zakładu. Zawarte zostały porozumienia zmieniające czasowo dotychczas obowiązującą umowę o pracę, w której m.in. jako miejsce pracy wyznaczono miejscowość w Niemczech. Z porozumienia tego wynika, że pracownik będzie przebywać w Niemczech ponad 183 dni. Spółka wypłaca mu w Polsce wynagrodzenie. Czy prawidłowo postąpiła, odstępując od poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce od wynagrodzeń wypłacanych za pracę w Niemczech, w sytuacji gdy w momencie wypłaty wynagrodzenia pobyt pracownika w Niemczech nie przekroczył jeszcze 183 dni?

Skoro z dostępnych dokumentów wynika, że pracownik przekroczy okres 183 dni pobytu w Niemczech podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, to pracodawca prawidłowo postąpił, odstępując od poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce od wynagrodzeń wypłacanych za pracę w Niemczech.

a) Zaliczki na podatek dochodowy
Pracodawca, jako płatnik, generalnie ma obowiązek w ciągu roku obliczać, pobierać i terminowo przekazywać na rachunek właściwego urzędu skarbowego w Polsce miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od pracowników, którzy uzyskują od niego przychody ze stosunku pracy.
Stosownie do art. 32 ust. 6 updof, zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem, że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na wniosek podatnika zakład pracy pobiera zaliczki na podatek dochodowy z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a updof.
Jak wyjaśnił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 21 stycznia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.632.2019.2.AKU: „Przepis (art. 32 ust. 6 updof – przyp. red.) wskazuje na dwa warunki, jakie muszą być spełnione, aby płatnik zaprzestał poboru zaliczek:
•    dochody są uzyskane za pracę wykonywaną poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
•    dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem, z brzmienia przepisu art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że płatnik nie jest obowiązany do poboru zaliczek, gdy spełnione są oba warunki, o których mowa powyżej, od którego to obowiązku płatnik może odstąpić wyłącznie na wniosek podatnika. To na płatniku ciąży zatem powinność zbadania, czy w danej sytuacji jest on obowiązany zastosować przepis art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zaprzestać poboru zaliczek”.
       

 b) Kiedy dochody polskiego pracownika podlegają opodatkowaniu w Niemczech?
Zakładamy, że w rozpatrywanym stanie faktycznym pracownik wysłany przez polskiego pracodawcę do pracy w Niemczech ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (tu znajduje się ośrodek jego interesów życiowych), a tym samym jest polskimi rezydentem. Zatem osoba taka podlega w naszym kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (art. 3 ust. 1 updof). Zasadę tę stosuje się jednak z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska (art. 4a updof).
W przedstawionej sytuacji, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy w świetle umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. nr 12, poz. 90), zwanej dalej umową, dochody uzyskane przez pracownika będą opodatkowane w Niemczech.
Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 umowy, jeśli osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Niemczech, to dochód osiągnięty przez nią z tego tytułu podlega opodatkowaniu w Niemczech.
Od tej zasady art. 15 ust. 2 umowy przewiduje jednak wyjątek. Na podstawie tego przepisu polski pracownik zatrudniony przez polską firmę do wykonywania pracy w Niemczech nie jest obowiązany do zapłaty podatku w Niemczech w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
1) pracownik przebywa w Niemczech przez okres (lub okresy) nieprzekraczający łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Niemczech, i
3) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w Niemczech.
Jednocześnie art. 15 ust. 3 umowy zawiera zastrzeżenie, że postanowienia ustępu 2 tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli pracownik wykonuje w ramach pracy najemnej również usługi na rzecz osoby innej niż pracodawca, która kontroluje bezpośrednio lub pośrednio sposób wykonywania tych usług, i pracodawca nie ponosi odpowiedzialności lub ryzyka za skutki pracy wykonywanej przez pracownika.
Natomiast jeżeli którykolwiek z warunków wskazanych w art. 15 ust. 2 i 3 umowy nie zostanie spełniony (np. polski pracownik będzie przebywał w Niemczech dłużej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu), to wówczas wynagrodzenie tego pracownika będzie podlegało opodatkowaniu:
•    w Niemczech (zgodnie z obowiązującymi tam przepisami), począwszy od pierwszego dnia wykonywania pracy za granicą oraz
•    w Polsce – z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją (art. 24 ust. 2 lit. a umowy oraz art. 27 ust. 8 updof).
Metoda wyłączenia z progresją polega na tym, że dochód uzyskany ze źródeł położonych za granicą wyłącza się z podstawy opodatkowania w Polsce. Brany jest on jednak pod uwagę przy ustalaniu podatku należnego od dochodu osiągniętego w Polsce, opodatkowanego według skali podatkowej. Do tego dochodu stosuje się wówczas stawkę podatku właściwą dla kwoty łącznego dochodu podatnika, tj. dochodu osiągniętego zarówno w kraju, jak i za granicą.
         

c) Jak liczyć dni przebywania w innym państwie?
Należy zauważyć, że powszechnie przyjmuje się, że obliczanie długości pobytu w danym państwie jest dokonywane poprzez stosowanie metody opartej na „dniach fizycznej obecności”.
Ponadto, przy obliczaniu dni pobytu pracownika w Niemczech w każdym okresie dwunastu miesięcy, rozpoczynającym się lub kończącym się w danym roku podatkowym, należy brać pod uwagę wszystkie możliwe kolejne dwunastomiesięczne okresy liczone do „przodu” od dnia przybycia pracownika do Niemiec, ale także okres dwunastu miesięcy liczony „wstecz” od dnia każdorazowego wyjazdu tego pracownika z Niemiec.

Przykład
Pracownik został oddelegowany przez polskiego pracodawcę do pracy w Niemczech. Będzie pracował tam od 1 sierpnia 2022 r. do 29 czerwca 2023 r. Pracownik będzie przebywał w Niemczech łącznie dłużej niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się w 2022 r. Dochody tego pracownika osiągane przez cały okres oddelegowania podlegają opodatkowaniu w Niemczech. W Polsce stosuje się do nich metodę wyłączenia z progresją.

Udostępnij:

Facebook
LinkedIn
WhatsApp
Telegram
Email
Print
Przenieś księgowość do nas!
Szukaj
Zapisz się!
Aby być na bieżąco
Oferta

Obsługujemy wszystkie podmioty gospodarcze, zarówno polskie jak i zagraniczne. Rozmawiamy w języku angielskim i niemieckim. Zdobyte doświadczenie w prowadzeniu wszystkich branż, pozwala nam w sposób profesjonalny reprezentować naszych Klientów przed instytucjami państwowymi i skarbowymi.

Naszym atutem jest zatrudnianie także młodych i ambitnych ludzi, którzy potrafią odnaleźć się w europejskiej rzeczywistości. Dialog i kompleksowa obsługa, to jest to co, proponuje nasze Biuro Rachunkowe. Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółową ofertą naszej firmy i jej usług księgowych.

Najczęściej czytane

Przeczytaj również: