W trakcie kariery zawodowej każdy zatrudniony na pełen etat nieuchronnie napotka na sytuację, kiedy potrzebna będzie chwila na załatwienie osobistych spraw podczas godzin pracy. Może to dotyczyć konieczności odwiedzenia lekarza, załatwienia kwestii urzędowych lub konieczności wcześniejszego zabrania dziecka z przedszkola. W takich przypadkach pracownik ma możliwość zwrócenia się o pozwolenie na opuszczenie miejsca pracy.
Wyjścia prywatne dość często stanowią kwestię sporną pomiędzy pracodawcami i pracownikami. Do wyjść prywatnych odnosi się art. 1512 Kodeksu pracy, zgodnie z którym nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych. W dotychczasowej praktyce przyjęto więc, że odpracowanie wyjścia prywatnego, do którego wprost odnosi się ww. przepis Kodeku pracy, powinno mieć miejsce po takim wyjściu, a nie przed. Takie podejście – uwzględniające kolejność zdarzeń – pozwoliło przede wszystkim na rozróżnienie pomiędzy wyjściem prywatnym i jego odpracowaniem, a pracą w godzinach nadliczbowych i odbiorem z tego tytułu czasu wolnego od pracy.
Czy odpracowanie wyjść prywatnych w godzinach pracy jest konieczne?
Odpracowanie wyjść prywatnych w godzinach pracy nie zawsze będzie konieczne. To Ty, jako przedsiębiorca, podejmujesz decyzję, czy pracownik zachowa prawo do wynagrodzenia podczas wyjścia prywatnego. Rozporządzenie w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy jasno określa zakres przypadków, kiedy nieobecność w pracy będzie usprawiedliwiona. Zgodnie z nim są to:
- zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie,
- inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.
Pamiętaj, że nie musisz wymagać od pracowników odpracowania czasu, jeśli opuszczą oni pracę wcześniej, przyjdą później lub będą musieli wyjść w ciągu dnia w celu załatwienia spraw osobistych. Jeżeli pracownik pracuje mniej godzin, niż przewiduje to rozkład czasu pracy, możesz odpowiednio zmniejszyć jego wynagrodzenie zasadnicze – wówczas będzie to nieobecność usprawiedliwiona niepłatna.
Zazwyczaj to Ty decydujesz, kiedy pracownik może odpracować czas, który „przepadł” w celu załatwienia spraw prywatnych. Jednakże przepisy dopuszczają możliwość, by wniosek pracownika o wyjście prywatne w czasie godzin pracy zawierał również propozycję terminu odpracowania. W takim wypadku masz wybór – możesz zaakceptować zarówno wniosek o zwolnienie, jak i proponowany termin, w którym pracownik chce odpracować wyjście prywatne, lub odrzucić wniosek, prosząc o złożenie nowego, tym razem bez określenia terminu odpracowania. Co ważne, nie możesz zabraniać pracownikom odpracowania wyjścia prywatnego. Wzmianka w regulaminie niepozwalająca na nadrobienie obowiązków będzie naruszać prawa pracownika.
Co ważne, pracownik nie musi odpracowywać wszystkich godzin wykorzystanych na wyjście prywatne w czasie godzin pracy w ciągu jednego dnia. Aby nie doszło do naruszenia odpoczynku dobowego i tygodniowego, warto w grafiku pracy rozpisać odrobienie czasu wolnego na kilka dni. Pamiętaj, że ilość możliwych godzin, w których pracownik może zostać po godzinach pracy, jest w dużej mierze uzależniona od obowiązującego pracownika systemu oraz dobowego wymiaru czasu pracy.
file:///C:/Users/dawid/Downloads/MonitorZCDKZnumerZ46.pdf
