Kiedy korygować? Jaki kurs przeliczeniowy przyjąć?
W praktyce przyjmuje się, że moment ujęcia faktur korygujących jest uzależniony od przyczyny dokonanej korekty. I tak, faktura korygująca może być wystawiona:
- w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie lub zawyżenie wartości podstawy opodatkowania wykazanego w pierwotnej fakturze (np. błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży) lub
- z powodu nowych okoliczności, np. podwyższenia ceny sprzedaży, zwrotu towarów, rabatu.
W pierwszym przypadku faktura korygująca poprawiająca błąd powinna być rozliczona w terminie rozliczenia faktury pierwotnej. W drugim natomiast przypadku, gdy faktura korygująca jest wystawiana zasadniczo z powodu okoliczności, które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży, rozlicza się ją na bieżąco. Ujmuje się ją w rejestrze sprzedaży w dacie, w której powstała przyczyna korekty, oraz w deklaracji VAT-7 za ten okres rozliczeniowy.
Powstaje problem, jak należy rozumieć pojęcie „przyczyna korekty”. Część ekspertów uważa, że powinien to być okres rozliczeniowy, w którym dokonano zwrotu czy udzielono rabatu, itp.
Organy podatkowe uznają zasadniczo, że powinna o tym decydować data otrzymania faktury czy noty korygującej. W piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lipca 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.379.2018.1.MC) czytamy:
W przypadku zwrotu towarów fakt korekty danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest nową okolicznością, niemożliwą do przewidzenia w chwili wystawienia faktury pierwotnej przez dostawcę towarów. Obniżenie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w sytuacji, gdy jest ono skutkiem czynności mających miejsce po wystawieniu pierwotnej faktury, powinno nastąpić w okresie rozliczeniowym, w którym nabywca otrzymał dokument korygujący.
Za ten sam okres należy skorygować VAT naliczony i dokonać korekty w informacji podsumowującej. Nie ma potrzeby korekty VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, kiedy dokonano zwrotu.
Faktura korygująca WNT a kurs przeliczeniowy
Faktury dokumentujące WNT, w tym również faktura korygująca WNT, najczęściej
wystawiane są w walucie obcej. Wymaga to ich przeliczenia na walutę polską.
Zasady przeliczania waluty obcej na walutę polską określa art. 31a ust. 1 i 2
ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika, że do przeliczenia na złote podstawy
opodatkowania wyrażonej w walucie obcej należy zastosować kurs średni waluty
obcej ogłoszony przez NBP:
-na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego
lub
-na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury – jeżeli
zgodnie z krajowymi przepisami o VAT podatnik mógł wystawić fakturę przed
powstaniem obowiązku podatkowego i wystawił ją w terminie.
Przy rozliczaniu faktury korygującej WNT powinien być stosowany kurs pierwotny,
tj. kurs zastosowany do przeliczenia WNT, którego korekta dotyczy.
Przykład:
WNT
została dokonana 28 października, jednak z uwagi na zwrot towarów została
wystawiona faktura korygująca WNT w dniu 15 listopada.W takiej sytuacji należy
przyjąć do korekty kurs z 27 października.
