Twórcy internetowi i osoby medialne prowadzące działalność gospodarczą regularnie ponoszą wydatki, które znajdują się na granicy między celem biznesowym a osobistym. Odzież wykorzystywana podczas kampanii, żywność używana do przygotowania materiałów czy sprzęt AGD prezentowany w reklamie – każdy z tych wydatków może budzić wątpliwości przy rozliczeniu podatkowym.
Dwie niedawne interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pokazują, że podejście organu podatkowego do tego rodzaju wydatków nie zawsze jest spójne.
Kuchnia jako studio – koszty żywności i sprzętu
W interpretacji z 29 stycznia 2026 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.959.2025.3.AD) Dyrektor KIS zaakceptował stanowisko twórcy kulinarnego, którego dom pełnił jednocześnie funkcję studia fotograficzno-filmowego, miejsca testowania receptur, montażowni oraz biura.
Wnioskodawca przeznaczał na działalność 36% powierzchni nieruchomości i w takiej proporcji zamierzał rozliczać m.in. koszty:
- mediów,
- ogrzewania,
- internetu,
- podatku od nieruchomości,
- ubezpieczenia,
- odsetek od kredytu hipotecznego,
- sprzętu AGD, w tym lodówki, zamrażarki, piekarnika, zmywarki, blendera, robota kuchennego i airfryera,
- naczyń i garnków,
- środków czystości i usług sprzątania.
Produkty spożywcze wykorzystywane bezpośrednio do przygotowywania konkretnych przepisów miały być natomiast odliczane w całości.
Organ uznał stanowisko za prawidłowe, wskazując na wyraźny związek pomiędzy prowadzoną działalnością a ponoszonymi wydatkami. Jednocześnie istotne pozostaje odpowiednie udokumentowanie kosztów.
Garderoba prowadzącej program – odmienne stanowisko KIS
Inaczej Dyrektor KIS ocenił wydatki na garderobę w interpretacji z 20 października 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.748.2025.2.AA).
Sprawa dotyczyła kobiety prowadzącej program telewizyjny oraz uczestniczącej w konferencjach i wydarzeniach branżowych. W ramach działalności kupowała m.in.:
- sukienki,
- garnitury,
- marynarki,
- spodnie,
- bluzki,
- obuwie,
- akcesoria.
Wydatki były przypisywane do konkretnych projektów i nagrań. Wnioskodawczyni argumentowała, że odpowiednia garderoba jest niezbędna do realizowania projektów i uzyskiwania przychodów.
Dyrektor KIS nie zaakceptował jednak takiego stanowiska. Uznał, że dbałość o wygląd i posiadanie odpowiedniej odzieży jest wymogiem ogólnospołecznym, niezależnym od rodzaju wykonywanej działalności. Zdaniem organu zakup odzieży służy zaspokojeniu zwykłych, osobistych potrzeb osoby fizycznej, dlatego wydatki te mają charakter osobisty i nie mogą stanowić kosztów podatkowych.
Organ wskazał również, że wcześniejsze pozytywne interpretacje dotyczące m.in. influencerów, doradców wizerunkowych czy artystów nie przesądzają o rozstrzygnięciu w innej sprawie, ponieważ interpretacja indywidualna wiąże wyłącznie w konkretnej sprawie.
Gdzie przebiega granica?
Problem jest szerszy niż tylko kwestia garderoby czy wyposażenia kuchni.
Twórca internetowy może kupić odkurzacz do recenzji i jednocześnie korzystać z niego w swoim mieszkaniu. Twórczyni modowa może nabyć płaszcz do sesji zdjęciowej dla marki, a następnie nosić go prywatnie. Blogerka beauty może przetestować kosmetyki w ramach płatnej kampanii, a później wykorzystać je podczas prywatnego wyjścia.
W każdym z tych przypadków wydatek może być związany z konkretną kampanią i przychodem, ale jednocześnie rzecz może być wykorzystywana również prywatnie.
Przytoczone interpretacje pokazują, że samo powiązanie wydatku z działalnością nie zawsze przesądza o możliwości zaliczenia go do kosztów podatkowych. Kluczowe znaczenie ma wykazanie związku wydatku z prowadzoną działalnością oraz odpowiednie udokumentowanie tego związku.
O czym powinni pamiętać twórcy?
W przypadku wydatków związanych z kampaniami reklamowymi szczególnie istotna jest rzetelna dokumentacja. Warto zadbać o ewidencję zakupów przypisanych do konkretnego projektu lub nagrania oraz zachować dokumenty potwierdzające ich biznesowe wykorzystanie – w szczególności umowy, faktury i przygotowane materiały.
Dwie opisane interpretacje pokazują, że granica pomiędzy wydatkiem biznesowym a osobistym może być trudna do jednoznacznego wyznaczenia. Dlatego w przypadku twórców internetowych sposób udokumentowania związku wydatku z działalnością ma szczególne znaczenie.
Źródło: Jakub Orłowski https://akademialtca.pl/blog/branza-medialna-w-starciu-z-fiskusem-co-mozna-wrzucic-w-koszty-a-czego-nie
